Genetica Picture

English Chinese Spain French Italian Dutch Norwegian Swedish Portuguese Taiwanese

Problemen bij het ras

  • Verzamel alle informatie over de ziekte! Op welke leeftijd kan men de eerste verschijnselen in een aangetaste kat zien? Hoe openbaart deze zich in de katten? Is het ernstig? Is er genezing mogelijk?
  • Kan men misschien zien hoe het wordt vererfd? Is het een dominant gen, een enkelvoudig recessief gen, geslachtsgebonden vererving, polygenetisch?
  • Zijn er manieren om te testen of de kat de ziekte heeft, teneinde een snel antwoord te krijgen op wie drager is van het gen/de genen?
  • Probeer uit te vinden ongeveer welk percentage van de populatie is aangetast!

Als het een ernstige ziekte is, die invloed zal hebben op veel katten in het ras, kan het handig zijn een speciaal gezondheidsprogramma op te stellen om de problemen het hoofd te bieden. Hoe men het gezondheidsprogramma opstelt, hangt enigszins af van de antwoorden op de vragen hierboven. Het belangrijkste van alle gezondheidsprogramma's is het verspreiden van informatie. Men moet informatie over de symptomen van de ziekte, ontwikkeling, vererving en mogelijk verkrijgbare tests, verspreiden. Dit kan men doen door middel van rasclubbladen, brochures, websites, vergaderingen van rasclubs en lezingen. Heel vaak wordt men geconfronteerd met de boosheid van fokkers, of zelfs toegeven, dat er gezondheidsproblemen binnen het ras bestaan. Dit is meestal niet omdat het de fokkers niet uitmaakt of de katten al dan niet ziek worden, maar is vaak toe te schrijven aan angst voor het onbekende en gebrek aan kennis. Als men niet weet om te gaan met problemen, is het moeilijk erover te praten. Velen zijn bang voor paniekreacties van andere fokkers, dat anderen zullen eisen dat hele foklijnen worden gecastreerd als een geval van de ziekte bekend wordt. Helaas is een dergelijke angst niet altijd denkbeeldig. Als gevolg van hetzelfde gebrek aan kennis zijn er situaties bekend, waarin fokkers drastische acties willen ondernemen om het probleem binnen het ras snel de kop in te drukken. Het is net zo krankzinnig als je kop in het zand steken en te doen alsof er geen problemen zijn. Er zijn maar twee soorten paniekreacties. En natuurlijk zal geen van beide de katten goed doen. De maatregelen die worden genomen, moeten aanvaardbaar en in verhouding zijn met de ernst van het probleem. In geen geval moet men zo rigoureus selecteren, dat meer dan 1/3 van de katten in de populatie uit het fokprogramma wordt gehaald als gevolg van één gezondheidsprobleem. Als men te drastische maatregelen neemt, kan de hele fokpopulatie te klein worden, en dit kan meer problemen en MEER genetische afwijkingen in de populatie veroorzaken, vanwege de verminderde fokpopulatie. En dat was nu juist wat we wilden voorkomen!

Daarom is de basis van een gezondheidsprogramma informatie, informatie en nog eens informatie!

Ook kan het zaak zijn ziektegevallen en mogelijke testresultaten te registreren. Als men besluit dit te doen, zou men eveneens moeten overwegen het register openbaar te maken, zodat iedereen zich op de hoogte kan stellen van de resultaten. Gebrek aan openheid veroorzaakt alleen maar roddel en speculaties, terwijl feiten daadwerkelijk een einde zullen maken aan dergelijke discussies. Dan kan alle energie gestoken worden in een zinvolle oplossing van het probleem.

Volgende...